| 
Het
dagblad De Standaard meldde op 7 maart 2003
dat in ons land bloed- en weefselstalen van patiënten
worden gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek, zonder
dat de patiënt dat weet of er toestemming voor
gaf. Ze schrijven dat naar aanleiding van een onderzoek
van Caroline Trouet, juriste aan de KU Leuven.
"Er zijn duidelijkere regels nodig zodat de patiënt
zelf kan beslissen of hij genetische of andere tests
op zijn lichaamsmateriaal toelaat", vindt deze
juriste terecht.
Wie
in een ziekenhuis bloed laat afnemen of ziek weefsel
laat verwijderen, gaat er meestal van uit dat zijn
lichaamsmateriaal na gebruik vernietigd wordt. Maar
in veel gevallen wordt het bewaard, niet alleen in
het belang van de patiënt, maar omdat het de
wetenschap nog kan dienen. Meestal weet de patiënt
helemaal niets over dit verder onderzoek, en ook niet
over de resultaten. Enkele incidenten in het buitenland
tonen aan dat er duidelijke regels nodig zijn.
Zo
brak in Nederland twee jaar geleden een heuse rel
los toen bleek dat hielprikbloed, dat van iedere boreling
afgenomen en bewaard wordt, voor wetenschappelijk
onderzoek werd gebruikt zonder medeweten van de betrokkenen.
Ook in België bestaat zo'n hielprikarchief, en
ziekenhuizen bezitten ingevroren voorraden van duizenden
stukjes tumor- en ander weefsel van patiënten
die ooit een operatie ondergingen.
Commerciële
onderzoeksinstellingen en farmaceutische firma's zijn
geïnteresseerd in de weefselarchieven en de bijhorende
medische gegevens van de patiënten. Ze kunnen
er heel wat uit leren, bijvoorbeeld over de genetische
oorzaak van bepaalde soorten kanker. Vaak werken de
bedrijven voor hun onderzoek samen met universiteitsziekenhuizen;
het is dus niet onwaarschijnlijk dat de resultaten
van genetische tests in commerciële handen terechtkomen.
En dan duikt het doembeeld op van misbruik van die
databanken, bijvoorbeeld door verzekeringsfirma's.
Caroline
Trouet, juriste aan de KU Leuven, bestudeerde het
probleem en kwam tot de conclusie dat artsen en onderzoekers
toestemming moeten vragen aan de patiënt als
ze zijn lichaamsmateriaal voor verder onderzoek willen
bewaren.
De
bloed- en weefselstalen die bij u op mijn raadpleging
worden afgenomen worden onderzocht door Clinilabo
en komen niet in andere handen terecht. Ze worden
wel enkele weken in de diepvries van Clinilabo bewaard
om mij de mogelijkheid te geven zo nodig bijkomend
onderzoek uit te voeren, op basis van de eerste analyse.
In geen geval worden ze onderzocht buiten de oorspronkelijke
bedoeling die tussen u en mij werden afgesproken.
Link
|
