Actueel
"34.000 internetverslaafden in België" |
2004-12-05 |
Uit Nederlands onderzoek blijkt dat één op de honderd surfers lijdt aan internetverslaving. België - waar nog geen onderzoek naar het fenomeen is gebeurd - zou op basis daarvan 34.000 internetverslaafden tellen.
Verlegenheid en sociale angst spelen in cyberspace geen rol bij het leggen van sociale contacten. Grenzen van tijd en ruimte zijn er niet, internet is dag en nacht beschikbaar en er is altijd wel iemand met wie je kunt chatten. En wie van zichzelf in het echte leven geen hoge pet op heeft, kan zich een fictief personage aanmeten of blijkt in het gamen net een kei te zijn. Het zijn maar enkele van de voordelen die 17 Nederlandse internetgebruikers opsommen, die van zichzelf vinden dat ze verslaafd zijn. Ze hebben het gevoel meer waardering te krijgen van hun internetvrienden dan van hun echte vrienden en zeggen dat ze vaak uren als in een soort roes achter het scherm zitten.
Dat laatste vinden ze tegelijkertijd ook een nadeel, omdat ze daardoor het besef van tijd verliezen en veel langer doorgaan met internetten dan bedoeld. Bovendien, zo zeggen ze, voelen ze zich onrustig en geagiteerd als ze niet on line kunnen. Ze geven ook toe problemen te hebben met hun werkgever of studie en dat ze te weinig tijd besteden aan de kinderen en het huishouden.
Gert Jan Meerkerk van het Instituut voor Onderzoek naar Leefwijzen en Verslaving (IVO) in Nederland deed uitgebreid onderzoek naar internetverslaving, al spreekt hij liever over 'dwangmatig internetgebruik'. "Men is ook niet verslaafd aan internet, maar aan een bepaalde toepassing zoals chatten, pornosites, bepaalde spelletjes. Verslaving betekent controleverlies, het niet meer in de hand kunnen houden van je gedrag."
Naast het kwalitatief onderzoek bij de 17 internetgebruikers, voerde hij ook een enquête uit bij 447 zware gebruikers. Zij internetten gemiddeld 25 tot 30 uur per week voor privé-doeleinden.
"Internet levert mensen heel wat positiefs op. Een moeder die erg eenzaam en ongelukkig was, de deur niet uitging en geen sociaal netwerk had, leefde helemaal op door internet. Door te chatten had ze wel heel wat sociale contacten. Maar ze gaf toe dat het huishouden erbij inschoot en dat ze de kinderen te weinig aandacht gaf."
Meerkerk kwam tot de conclusie dat één procent van de internetgebruikers lijdt aan dwangmatig internetgebruik en daar ernstige problemen bij ondervindt: ontslag, echtscheiding, sociale relaties die vertroebelen. "Het gaat zowel om mannen als vrouwen. Ze hebben vaak last van spanningen en hebben klachten van depressieve aard. Vaak gaat het om mensen met (latente) psychologische en psychiatrische problemen", zegt Meerkerk.
Links
|
